Podczas gdy wiele złóż soli tworzy potężne warstwy nadające się do przemysłowej eksploatacji, perska niebieska sól występuje jedynie w wąskich, nieregularnych pasmach. W Iranie tylko nieliczne kopalnie zawierają takie strefy. Aby do nich dotrzeć, trzeba najpierw ręcznie usunąć dużą ilość skały i zwykłej soli kamiennej.

Nasza współpraca z właścicielem kopalni daje nam dostęp do szczególnie przejrzystych stref kryształów soli o intensywnym załamaniu światła i rzadkiej kolorystyce.

Aby w ogóle dotrzeć do tych rzadkich obszarów, zwykła skała i pospolita sól muszą być mozolnie usuwane ręcznie i transportowane z kopalni. Zdecydowaną większość materiału stanowi zwykła sól kamienna. Z około 100 kg wydobytego materiału uzyskuje się średnio zaledwie około 1 kg handlowej perskiej niebieskiej soli.

A nawet ta znana niebieska sól sama w sobie jest już absolutną rzadkością.

Prawdziwa perska niebieska sól występuje wyłącznie w Iranie. Porównywalne złoża nie są znane nigdzie indziej na świecie. Właśnie ta geologiczna wyjątkowość czyni ją najrzadszą solą świata. Roczne wydobycie ogranicza się dlatego do zaledwie kilku ton.

Z wielką wdzięcznością i dzięki dużej cierpliwości udało nam się nawiązać ekskluzywną współpracę z właścicielem kopalni, dzięki czemu mamy dostęp do wyjątkowo rzadkiej części tych złóż: wysoce przejrzystych kryształów soli o intensywnym załamaniu światła i niezwykłej kolorystyce.

Te szczególne strefy kryształów występują w i tak już wąskich pasmach soli niezwykle rzadko. Średnio dopiero na około 100 metrach pasma można znaleźć odcinek o długości mniej więcej jednego metra, w którym przez miliony lat panowało wyjątkowo wysokie ciśnienie geologiczne. Tam ze zwykłej soli powstały przejrzyste struktury krystaliczne o fascynujących właściwościach optycznych.

W pojedynczych, skrajnie rzadkich miejscach nacisk wywołany ruchem płyt tektonicznych był tak ogromny, że sieć krystaliczna soli uległa mikroskopijnej zmianie. Nie powstał przy tym barwnik, lecz czysto fizyczny efekt: światło załamuje się i odbija wewnątrz kryształu.

Rezultatem jest zapierająca dech gra barw.

W zależności od źródła światła kryształy soli ukazują różne odcienie — od jasnego lila przez petrol i szafirowy błękit po głęboki królewski błękit i ametystowy fiolet. W ciepłym świetle wyglądają intensywnie fioletowo, w chłodniejszym świetle lub słońcu raczej głęboko niebiesko. Na tle jasnego ekranu kolor często zmienia się niemal natychmiast. Po włożeniu kryształu soli do wody woda pozostaje całkowicie przejrzysta — barwa nie jest zawarta w materiale, lecz powstaje wyłącznie wskutek załamania światła.

Tak powstaje gra barw, która w świetle za każdym razem odsłania się na nowo.

Szczególnie niezwykłe jest jej naturalne bogactwo minerałów. W przeciwieństwie do większości soli europejskich perska niebieska sól zawiera naturalnie znaczące ilości chlorku potasu (sylwinu). Podczas gdy zwykła perska niebieska sól zawiera średnio około 13–17% chlorku potasu, złoże naszej kopalni jest wyjątkowo bogate i osiąga naturalną zawartość do 24,8%.

Kryształy soli ukazują najróżniejsze struktury i wygląd: jedne są niemal przejrzyste, inne mają subtelne marmurkowanie, kanciaste rysunki lub intensywne żyły barwne. Niektóre wyglądają delikatnie i dyskretnie, inne dramatycznie i wyraziście. Nie ma dwóch identycznych kryształów.

Każdy jest unikatem — powstałym głęboko we wnętrzu ziemi przez niewyobrażalnie długie okresy.